Wśród dostępnych na rynku łodzi zanętowych możemy wyróżnić dwa główne typy konstrukcji: modele jednokadłubowe oraz modele wielokadłubowe, które dzielimy na katamarany (dwupływakowe) oraz trimarany (trzypływakowe).
Modele jednokadłubowe
Łodzie jednokadłubowe kształtem przypominają motorówki. Ich główną wadą jest to, że komora zanętowa działa na zasadzie wywrotki, a cała zanęta znajduje się na górze kadłuba. Powoduje to przesunięcie środka ciężkości do góry, co znacząco obniża stabilność. Przy bocznej fali lub nagłym skręcie, w połączeniu z mniejszą stabilnością charakterystyczną dla tego typu łodzi, istnieje ryzyko przewrócenia się modelu.
Modele wielokadłubowe
O wiele lepszym rozwiązaniem są konstrukcje wielokadłubowe, czyli katamarany i trimarany. W obu przypadkach komora zanętowa umiejscowiona jest pomiędzy pływakami, co obniża środek ciężkości i poprawia stabilność. Należy jednak uważać na modele, które kształtem przypominają katamarany, ale mają komorę boczną – wtedy środek ciężkości znów jest wyżej, a opróżnienie jednej komory przy bocznej fali może spowodować przewrócenie łodzi.
Trimarany
Trimarany, dzięki trzem pływakom, oferują bardzo dobrą stabilność. Mają jednak swoje wady. Centralny pływak zwiększa wyporność, ale ogranicza szerokość komory zanętowej. W praktyce oznacza to mniejszą przestrzeń do zrzutu większych elementów, takich jak kamienie, zestawy typu zig-rig czy martwe rybki, jeśli łowimy gatunki inne niż karpie.
Centralny pływak często oznacza także zastosowanie tylko jednego akumulatora, umieszczonego w środku, a boczne pływaki pełnią jedynie funkcję stabilizującą. Ogranicza to pojemność akumulatorów, bo trudno jest zmieścić większy zestaw zasilania bez powiększania gabarytów łodzi. Wiele modeli trimaranów wyposażonych jest również w pojedynczy napęd centralny. Ma to zaletę w postaci mniejszego zużycia energii, ale wymaga stosowania steru, co zmniejsza zwrotność i moc w porównaniu do łodzi z dwoma silnikami. Dodatkowo płetwa sterowa może stanowić punkt zaczepienia dla holowanej żyłki.
Katamarany
Katamarany mają dwa pływaki oraz centralnie umieszczoną komorę zanętową. Dzięki takiej konstrukcji są bardzo stabilne. Zazwyczaj stosuje się w nich dwa napędy oraz dwa akumulatory, co zwiększa możliwości manewrowania i pojemność energetyczną. Centralna komora może być szeroka i pojemna, a jej wielkość ogranicza głównie wyporność kadłuba i przewidywane obciążenie.
Dwa silniki umożliwiają łatwe prowadzenie modelu oraz precyzyjne manewrowanie, w tym zawracanie w miejscu dzięki naprzemiennej pracy napędów. Akumulatory montowane są nisko, często poniżej linii komory zanętowej, co dodatkowo zwiększa stabilność.
Katamaran ma najwięcej zalet wśród wszystkich konstrukcji, ponieważ pozwala maksymalnie wykorzystać gabaryty łodzi i zapewnia bardzo dużą stabilność nawet na fali. Jedyną istotną wadą jest cena – konieczność zastosowania podwójnych elementów (akumulatory, silniki, elektronika) podnosi koszt produkcji, a tym samym cenę końcową modelu.